Nielubiana, ale zdrowa pokrzywa

2

Pokrzywa przez większość społeczeństwa uznawana jest za zielsko, które może spowodować bardzo nieprzyjemne poparzenia i dodatkowo za bardzo się rozpowszechnia. Pokrzywa nie jest lubianą rośliną. A szkoda, bo jest to roślina, która ma pozytywny wpływ na ludzkie zdrowie. Pokrzywę zwyczajną można spotkać w Europie, Ameryce Północnej, Azji i w Afryce Północnej.
Miejscami jej występowania wilgotne lasy i zarośla. Medycyna ludowa głosi, że poparzenie przez pokrzywę wychodzi na zdrowie. Rzeczywiście, przeczucia zielarek i babć potwierdziła współczesna nauka. Z właściwości leczniczych pokrzywy korzysta się w wielu dziedzinach. Najbardziej znanym zastosowaniem pokrzywy jest produkcja szamponów do włosów, które poprawiają zdrowie i wzmacniają naturalne piękno włosów. Mało kto wie, że włókien pokrzywy tworzy się materiały na odzież i używa to tworzenia barwników. Z pokrzywy można stworzyć napary i zupę. Stosuje się również jako karmę dla zwierząt. Pokrzywa zawiera substancje zapobiegające rozwojowi wirusów i wspomagające metabolizm. Mając pozytywny wpływ na metabolizm pokrzywa może pomóc w utrzymaniu prawidłowej diety. Jak widać nie jest to chwast, ale pożyteczna roślina, której nie warto pozbywać się z ogrodu. Można ją wielorako wykorzystać. Wiedza o leczniczych właściwościach pokrzywy została zapomniana. Pokrzywa zyskała łatkę parzącego chwastu, który trzeba zniszczyć. Zanim wyrwie się jakikolwiek chwast z ogrodu, warto dowiedzieć o roślinie czegoś więcej.

Pokrzywa – dla zdrowia i urody.

Pokrzywa niesłusznie zyskała złą sławę. Parzące liście nie są wielkim problemem, jeżeli zestawi się je z właściwościami leczniczo- kosmetycznymi pokrzywy. Roślina dba o ludzką cerę, włosy i paznokcie. Wzmacnia je, dzięki czemu zachowują zdrowy wygląd. Poza tym pokrzywa pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru, przez co efektywniej działają diety odchudzające. Dzięki pokrzywie pozbywa się szkodliwych toksyn oraz złogów kwasu moczowego, co może wspomóc profilaktykę prostaty i zapobiega zapaleniu dróg moczowych. Działa pod tym względem podobnie do żurawiny, a jej zaletą jest powszechna dostępność i to za darmo. Pokrzywa działa antybakteryjnie i antywirusowo, zdecydowanie wspomagając układ odpornościowy. Pokrzywa ma działanie przeciwalergicznie – to znaczy oczyszcza zatoki z alergenów. W okresie największego nasilenia alergenów w powietrzu , osoby uczulone powinny zrobić sobie herbatkę z pokrzywy. Pokrzywa dostarcza wielu cennych mikroelementów – zawiera spore dawki żelaza. Picie naparu z pokrzywy zapobiega anemii, niedokrwistości i pomaga walczyć ze słabym krzepnięciem krwi. Pokrzywa przynosi ulgę chorym cierpiącym na wrzody żołądka i jelit. Pomaga przy chorobach układu oddechowego – usuwa nadmiar flegmy, oczyszcza zatoki, łagodzi obrzęki gardła. Jak widać remedium na różnorakie dolegliwości rośnie pod oknem i warto po nie sięgnąć, kiedy organizm zmaga się z opisanymi powyżej kłopotami. Zioła w przeciwieństwie do syntetycznych leków można stosować samodzielnie – raczej nie zaszkodzą.

Dodatkowe zastosowania pokrzywy

3

Człowiek niszczy rośliny sugerując się obiegową opinią , że jest to chwast. Często nie wie z jaką rośliną, nawet z nazwy ma do czynienia, nie mówiąc już o wiedzy na temat jej właściwości leczniczych. Ofiarą złej passy padła niesłusznie pokrzywa, bo choć poparzenie jej liśćmi sprawia ból i swędzenie, to jednak ma ona mnóstwo drogocennych właściwości leczniczych. Bez wątpienia, warto poznać lecznicze zastosowanie pokrzywy i zastanowić się, czy warto niszczyć dawcę zdrowia w ogrodzie lub na trawnikach. Pokrzywa zwyczajna polecana jest w terapii nawadniania w trakcie infekcji układu moczowego, zapalenia dróg moczowych i kamienicy nerkowej. Warunek jej skutecznego działania w tych przypadkach jest jeden – musi być stosowana w dużą ilością płynów. Powyższa roślina wykorzystywana jest do leczenia alergii, kataru siennego, zapalenia kości oraz stawów. Pokrzywa ma zastosowanie do zasklepienia wewnętrznego krwawienia, w tym krwawienia z nosa, krwawienia z jelit. Pod kontrolą lekarską pokrzywa może być wykorzystywana jako wspomaganie leczenia takich schorzeń jak: leczenia takich schorzeń jak niedokrwistość, słabe krążenie, powiększona śledziona, cukrzyca i inne zaburzenia endokrynologiczne, biegunka i czerwonka, przekrwienie płuc, astma. W przypadkach chorób wymienionych w poprzednim zdaniu nie ma mowy o samodzielnej ziołowej terapii – może być ona stosowana za wiedzą lekarza i według podanych przez niego wytycznych. Ponadto pokrzywa przyśpiesza gojenie się ran, łagodzi bóle mięśni i głowy.

Właściwości soku z pokrzywy

Najbezpieczniej jest sporządzać napary z pokrzywy, która pochodzi z pewnych źródeł- to znaczy rosła daleko od ruchliwych ulic i zakładów przemysłowych. Najzdrowsze są pokrzywy rosnące w lesie lub w ogrodzie. Nie poleca się kupowania pokrzyw w sklepach i na targowiskach. Wyjątkiem są sklepy zielarskie, które selekcjonują towar i dbają o jakość ziół. Z drugiej strony lepiej nazbierać pokrzywę w lesie i przy okazji zaliczyć wspaniały, rodzinny spacer. W pokrzywie znajdziemy ogromne ilości witamin i minerałów. To popularne ziele to prawdziwe źródło drogocennych dla organizmu minerałów takich jak: żelaza, krzemu, wapnia, manganu, potasu, miedzi oraz witamin t C, B, K, prowitamina A. Oprócz wymienionych wcześniej składników w jej składzie znajdują się kwasy organiczne, białko. Sok z wyciśniętego ziela podnosi poziom żelaza w organizmie. Jest to żelazo łatwo przyswajalne. Do soku z pokrzywy można dodać odrobinę miodu, wtedy napar zyskuje lepszy smak. Sok z pokrzywy dodaje odporności i ułatwia zwalczanie przeziębienia. Ma właściwości wzmacniające organizm, więc powinny go pić osoby zestresowane, zmęczone, gdyż wraz z nim otrzymujemy szybką dawkę niezbędnych witamin i mikroelementów. Soki z pokrzywy zwiększają odporność organizmu na pyłki, pleśnie i zanieczyszczenie środowiska, co oznacza, że zmniejsza się ryzyko alergii. Liście pokrzywy wzmacniają elastyczność mięśni, tkanek i skóry. Pokrzywa poprawia elastyczność żył, odżywia je, a dzięki temu zmniejsza ryzyko stanu zapalnego żył.

Mięta -naturalny lek.

4Właściwości lecznicze mięty – aromatycznej rośliny znane są od wieków. Na świecie występuje ponad 30 gatunków tej niezwykłej, choć niepozornie wyglądającej roślinki. W Polsce najbardziej znanymi odmianami są mięta zielona i pieprzowa. Małe listki zawierają w sobie niebywałe bogactwo aromatycznych, odżywczych i bardzo pożytecznych dla organizmu składników. Mięta zawiera olejki eteryczne: mentol, który odświeża, ma działanie antyseptyczne, przeciwwirusowe i przeciwbólowe), garbniki mające właściwości przeciwzapalne i ściągające, Działanie rozkurczowe mięta zawdzięcza flawonoidom, czyli przeciwutleniaczom. Zawarta są w niej : karoten, rutyna, witaminy A i C oraz żelazo, magnez, wapń , potas. Najbardziej znane jest działanie mięty na układ trawienny. Napar z listów wspomaga trawienie, likwiduje kolkę, wzdęcia i zaparcia, zmniejsza dolegliwości bólowe brzucha. Przyśpiesza wydalanie toksyn z organizmu. Miętowa herbata przynosi ulgę po ciężkostrawnym posiłku. Mięta pomaga w pozbyciu się zgagi i nudności oraz łagodzi objawy zespołu jelita drażliwego. Jest również pomocna w walce z bakteriami powodującymi zatrucia pokarmowe, np.; salmonelli, gronkowca złocistego, czy E. Coli. Mięta zwiększa ilość soków trawiennych i ułatwia trawienie pokarmu. Napar z liści mięty kojąco działa na układ nerwowy po stresującym dniu. Uspokajające działanie mięty przynosi ulgę ludziom cierpiącym na bezsenność i skrajne stany nerwowe. Miętę docenią osoby cierpiące na migrenę i kobiety zmagające się z bolesnym miesiączkowaniem

Mięta – na ból gardła i dla urody.

Powszechnie znane jest zastosowanie mięty w dolegliwościach układu trawiennego, ewentualnie jako środka uspokajającego i łagodzącego bóle miesiączkowe. Mięta ma jeszcze wiele innych zastosowań. Ziółko okazuje się niezwykle pomocne w chorobach układu oddechowego. Olejek miętowy jest rewelacyjnym składnikiem inhalacji. Mięta ma działanie wykrztuśne i przeciwbakteryjne, więc pomaga w nieżytach oskrzeli i gardła. Ułatwia oddychanie, udrażnia nos, leczy przeziębienie. W aptekach dostępne są pastylki do ssania, których głównym składnikiem jest mięta. Właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne ma również płukanka z mięty, którą warto stosować w okresie wzmożonych przeziębień i zachorowań na zapalenie gardła, oskrzeli, czy anginę. Mięta rozrzedza śluz zalegający w gardle i łagodzi ból. Mięta odświeża oddech, jest składnikiem past do zębów. Warto wiedzieć, że miętowe parówki ułatwiają pozbycie się trądziku, oczyszczają pory i likwidują stany zapalne skóry. Na rynku są dostępne kremy z miętą i maseczki z mięty, które łagodzą stany zapalne skóry. Mięta dodawana jest do preparatów stosowanych na nadmiernie pocące się stopy. Działa przeciwgrzybicznie i dezynfekująco. Stosuje się ją w procesie gojenia ran będących objawem opryszczki. Wyciąg z mięty hamuje rozwój opryszczki pospolitej. Poza tym daje uczucie odświeżenia i chłodu. Jest to popularny dodatek do dań mięsnych i sałatek. Świetnie pasuje do ryb i pierogów. Dodaje się ją do deserów, np.: lodów i czekolady.

Przeciwwskazania do stosowania olejku miętowego.

5Nie wszyscy mogą stosować miętę na różne dolegliwości. Raczej nie należy przekraczać dawek leczniczych olejku miętowego. Przedawkowanie może wywołać ból brzucha, wymioty, zachwiania równowagi i głęboki sen. Olejku z mięty nie zaleca się stosować zewnętrznie, ponieważ może wywołać podrażnienia i zaczerwienia skóry. Aby uniknąć takiej sytuacji trzeba rozcieńczyć olejek miętowy z oliwą z oliwek lub olejkiem z migdałów. Powyższego olejku nie mogą stosować panie spodziewające się dziecka , a ostrożność należy zachować przy stosowaniu u osób starszych. Mięty nie należy podawać do picia dzieciom poniżej 4 roku życia. U dzieciaczków może zwiększyć objawy refluksu żołądkowego. U niemowląt i małych dzieci może wystąpić niebezpieczna dla życia reakcja alergiczna w postaci skurczy krtani. Z tego powodu mięty powinni unikać astmatycy. W literaturze medycznej opisywano przypadki alergii na mentol. Przeciwwskazaniami do stosowania olejku miętowego są także przepuklina roztworu przełykowego i schorzenia pęcherzyka żółciowego. Nie wolno łączyć olejku miętowego z równoczesnym stosowaniem leków homeopatycznych. Osoby cierpiące na kamicę żółciową również nie mogą stosować mięty. Olejek miętowy może wejść w niekontrolowaną reakcję z innymi lekami i nasilić działanie uboczne leków. Dlatego osoby, które na stałe zażywają leki, przed zastosowaniem olejku miętowego powinny poradzić się lekarza. Stosowanie ziół u osób cierpiących na choroby przewlekłe wymaga konsultacji z lekarskiej.

Niezwykła szałwia.

Słowo szałwia pochodzi z łaciny i oznacza „ratuje, leczy”. Nazwa jest w pełni adekwatna do właściwości leczniczych rośliny. W składzie olejku eterycznego szałwii znajdziemy takie związki jak: tujon, cyneol, kamfora, bornel, pinen. Ponadto zawiera taniny i flawonoidy. Roślina jest źródłem garbników i goryczy, kwasów organicznych, karotenu i związków żywicowych. Jest również skarbnicą witamin (A, C, z grupy B) i minerałów (wapń, magnez, potas, sód, cynk, żelazo).
Widać wyraźnie, że skład szałwii w pełni uzasadnia twierdzenie, że jej piecie to wyraz troski o zdrowie swoje i domowników. Szałwia nie tylko leczy ciało i poprawia jego wygląd, ale także dobrze wpływa na samopoczucie. Jest udowodniony związek pomiędzy wyglądem a samopoczuciem. Gorsze samopoczucie od razu odbija się na wyglądzie skóry i włosów. Skóra jest uzewnętrznieniem stanu zdrowia. Jeżeli jest sucha, włosy są słabe, paznokcie łamliwe – może to oznaczać niedobory ważnych pierwiastków w organizmie. Przebarwienia, zaczerwienienia, owrzodzenia, suchość lub nadmierna potliwość mogą być sygnałem infekcji. Warto pić napar z szałwii, ponieważ zapobiega on rozmnażaniu się bakterii odpowiedzialnych za infekcję. Szałwia doskonale radzi sobie z nadmierną potliwością wynikającą z schorzeń tarczycy, gorączki i nerwicy. Przeciwpotowy napar z szałwii zaczyna działać już po dwóch godzinach od wypicia, a jego działanie utrzymuje się przez 3 dni. Inhalacje z szałwii mają właściwości wykrztuśne i ułatwiają oczyszczanie oskrzeli z wydzieliny.

Szałwia na problemy z potliwością

1Pocenie się to nieprzyjemna dolegliwość. Oczywiście, pot jest czymś naturalnym, jednakże w wielu okolicznościach towarzysz mu nieprzyjemny zapach i plamy na odzieży. Zwiększoną potliwość powoduje upał, stres, wysiłek fizyczny, zaburzenia hormonalne, niektóre choroby, leki oraz zbyt ciepły ubiór. Pot jest jednym z mechanizmów chłodzenia organizmu – chroni przed przegrzaniem.
Bywa sporym problemem w szkole, na uczelni i w pracy, który odbiera pewność siebie – osoba pocąca się unika kontaktu z innymi ludźmi, ponieważ nie chce być narażona na nieprzyjemne komentarze. Rozwiązaniem problemu potliwości może być szałwia. Pomaga wypicie mocnego naparu z szałwii lub kąpiel w nim. Dolewając do kąpieli naparu z szałwii zyskujemy wygładzoną i rozjaśnioną cerę. Oznacza to, że w wieku dojrzałym problemy ze zmarszczkami będą mniejsze. Dzieje się tak dlatego, że szałwia zawiera w sobie olejki eteryczne, które pomagają pielęgnować cerę. Nic dziwnego, że szałwia jest stosowana w kosmetyce do toników, kremów i maseczek. Stosowanie wymienionych w poprzednim zdaniu produktów z dodatkiem szałwii sprawia, że skóra staje się odpowiednio nawilżona i dłużej zachowuje młody wygląd. Inaczej mówiąc zamiast wydawać pieniądze na ryzykowny botoks, lepiej i znacznie taniej jest kupić maseczkę z szałwii. Efekty będą znacznie lepsze i co najważniejsze bez ryzyka nieudanego zabiegu. Szałwię i inne zioła można w kosmetyce stosować przez długi czas. Uważać muszą jedynie alergicy.

Zastosowanie melisy w kosmetyce

Liście melisy działają przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. Wykazano, że zawarte w wodnych wyciągach z liści melisy taniny oraz kwasy fenolowe doskonale sprawdzają się w walce z wirusem opryszczki wargowej Herpes simplex. Apteki sprzedają maści melisowe, które zaaplikowane na opryszczkę, przyśpieszą proces gojenia. Powyższy efekt osiągnie się także po posmarowaniu opryszczki olejkiem melisowym. Olejek melisowy może wywołać uczulenie objawiające się rumieniem, świądem i pokrzywką. Melisa ma spore znaczenie w higienie jamy ustnej, gdyż hamuje rozwój bakterii bytujących w jamie ustnej i powodujących zapalenie dziąseł. Wystarczy płukać jamę ustną wyciągiem z liści melisy raz dziennie. Badania naukowe udowodniły, iż melisa hamuje rozwój bakterii Helicobakter pyroli, które są przyczyniają się powstania choroby wrzodowej żołądka. Płukanki z melisy powinny stosować osoby zmagające się z problemem się z przetłuszczających się włosów i innych stanów zapalnych skóry głowy. Ekstrakty z melisy są składnikami szamponów, płynów do kąpieli i kremów nawilżających do skóry wrażliwej. Olejek z melisy jest powszechnie stosowany w aromaterapii. Jest chętnie wykorzystywany w masażu. Dwie /trzy krople olejku należy wymieszać z łyżką stołową oliwy z oliwek lub oleju z nasion winogron i wsmarować w skórę. Od razu następuje efekt odprężenia i fantastycznej błogości. Stany nerwowe skuteczne koi kąpiel z olejkami melisy- wystarczy do ciepłej wody wlać dwie krople olejku.

chcesz zobaczyć?